Travel Stories South Africa (Nederlands)

30-10 - 17/11 Addo, Kruger, Jo'bo, Pretoria, Drakensberg en the 'long way back' .....

Sinterklaas is weer in Nederland? De pakjesboot van de goedheiligman kwam aan in Almere-Haven?? Kon de sint niet een sexier plaats uitzoeken? Annemaria Jorritsma heeft waarschijnlijk keihard gelobbied.. Wat is er mis met Buitenveldert?? Ander nieuws: Feyenoord 12e in de competitie: altijd lekker om te zien en Ajax? Tja, ik wist dat als ik weg zou gaan, Ajax eindelijk zou gaan presteren: Murphy's Law. Anyway, tussen alle kredietcrisisen, gedupeerde Icesave-spaarders, en Obamania, reizen wij gewoon stug door. Eindelijk weer eens tijd om een behoorlijke update te geven. Ik heb nogal wat boze reacties in mijn gmail zitten van olifantenliefhebbers die schande spraken van het feit dat ik olifanten zou afknallen. Dat heb ik uiteraard niet gedaan. Just kidding. Uiteraard zou ik nooit een olifant afschieten. Bovendien is dat 'privelege' slechts weggelegd voor de ultrarijken die grote sommen geld neerleggen om een olifant neer te halen in privaatreservaten. Het gebeurd helaas nog maar al te vaak. Maar niet in de 'Addo National Park' waar er ongeveer 400 in alle pracht rondlopen. We waren er twee dagen (30/10 - 31-10) en het was een leuke warming-up voor het echte werk: Kruger. In Addo Elephant Park struinen ruim 450 olifanten rond in een gebied van zo’n 120.000 ha. Dit is lang niet altijd zo geweest. In 1919 kreeg de majoor Philip Pretorius de opdracht de laatste olifanten die er toen nog rondliepen neer te schieten. Dat deed hij op vijftien verstopte dieren na. In 1931 werd er besloten hier een klein gebied uit te roepen tot nationaal park om de resterende olifanten te redden. Gelukkig maar want als je als reiziger geent ijd hebt om naar Kruger te trekken dan is dit waarschijnlijk een van de beste alternatieven. We hebben er naast olifanten ook leeuwen, jakhalzen gezien. Dit bovenop 'het gewone werk' zoals Kudu's, springbokken, aardvarkens, schildpadden etc..Jaja we worden al een beetje 'blasés' na bijna 6 weken in Zuid-afrika. 'Oh daar heb je weer een olifant, rij maar door..." ;-)

Dat was bijna knokken......


Op de eerste november rijden we via Bloemfontein naar Pretoria waar Don ons zes dagen gezelschap houdt om samen naar Krugerpark te gaan. Pretoria is de bestuurlijke hoofdstad van Zuid-Afrika en ligt in de provincie Gauteng. Gauteng (met Johannesburg met alle townships inclusief) is als de randstad in Nederland: het economische machtsblok, drukte, files, vervuiling etc...Pretoria ligt ongeveer 50 kilometer ten noorden van Johannesburg. Ruim driekwart van de Pretoriase bevolking is blank. Er is een relatief kleine zwarte minderheid. Ongeveer 60% spreekt thuis Afrikaans, zo'n 20% spreekt Engels. Noordelijk Sotho en Tswana zijn minderheidstalen.De stad is naar voortrekker Andries Pretorius genoemd. In mei 2005 stelde de Zuid-Afrikaanse commissie voor aardrijkskundige namen voor de naam Pretoria te wijzigen in Tshwane, maar hierover is tot op dit moment (maart 2008) nog niet definitief besloten. De naamsverandering wordt uiteraard fel bestreden door de Afrikaners (boeren) en de meeste Engelsen.

Voor de steden hoef je het in dit gedeelte van Zuid-Afrika naar mijn mening niet te doen. Weinig samenhangends, rommelig en het enorme verschil tussen rijk en arm: blank en zwart is iets waar je niet zomaar aan kunt wennen. Dat verschil is hier iets waar je niet omheen kunt. Zuid-Afrika is een republiek in transformatie maar het nog steeds een land met grote tegenstellingen tussen arm en rijk. Bovendien heeft het hoogste percentage HIV besmetten van de wereld. In bepaalde regio's van het land is het etnische geweld en de bendecriminaliteit in de laatste tien jaar sterk toegenomen, waarbij met name Afrikaners (Boeren) en andere blanke en relatief rijkere groepen het doelwit vormen. We waren dan ook alle drie wat meer op onze hoede: auto parkeren in bewaakte parkeergarages, weinig geld op zak en niet op straat lopen in bepaalde wijken. In grote gedeeltes van de regio Gauteng begeef je je sowieso niet maar er is natuurlijk één township waar we niet om heen konden: Soweto (staat voor SOuth WEst TOwnship). Hier kun je met een gids naartoe voor een day-tour. Echt een aanrader: niet omdat het hier zo mooi is maar omdat het bruist van hoop en energie.

Op 16 juni 1976 kwam Soweto kwam voor het eerst wereldwijd onder de aandacht door de Soweto Uprising (Soweto staking). Massale protesten ontstonden tegen het beleid van de regering om verplicht Afrikaans onderwijs te volgen in plaatst van onderwijs in de Engelse taal. De politie opende het vuur in Orlando West op 10.000 studenten [6] die in een protestmars liepen van Naledi High School naar het Orlando Stadion. Het bekendste dieptepunt was het neerschieten van de 13-jarige Hector Pieterson. In nagedachtenis van de opstanden en het neerschieten van Hector, en volgens de politie 58 andere doden, werd begin jaren '90 het Hector Pieterson-memorial geplaatst. In 2002 werd het Hector Pieterson-museum geopend, waar onder meer foto's en filmmateriaal van de opstand te bekijken zijn. Dit is erg de moeite waard evenals het huis van Nelson Madela en een korte wandeling door een van de armste gedeeltes van de wijk. Er borrelt hier wat, er is hier veel energie en je ziet dat het hier geleidelijk beter is geworden.

Kinderspeelplaats in Soweto. Maar goed dat dit bordje er hangt...


Op drie november vetrekken we dan eindelijk naar Krugerpark. Dit park is groter dan Nederland om maar even een idee te geven. Echt huge. We hebben onze tent opgezet in Lower Sabie, een rest-camp met alle faciliteiten die je je maar kan wensen maar niet té groot. Alle kampen zijn omheind met 'electrical fences' wat de apen niet belet om erover heen te springen alle prullebakken te plunderen. Als je `s ochtends je tent uitkomt is het één groot slagveld. Kleine teleurstelling: we kunnen de tent niet langs de rivier opzetten maar zijn verplicht dit te doen achter de lodges die uiteraard de beste vergezichten hebben. Bovendien staan we op keiharde rotsgrond waar je met geen mogelijkheid je haringen in kunt krijgen. Deze zijn nu allemaal krom ;- We zijn hier gekomen voor de 'big five': buffel, olifant, leeuw, luipaard en neushoorn. Nee de nijlpaarden horen hier niet bij, die zijn gewoon alleen moddervet. We hebben ze allemaal gezien maar ik moet wel toegeven dat het echte verassingselement behoorlijk wordt verpest doordat als er iets te zien is, er onmiddelijk een aantal auto's omheen staan. Je rijdt dus rond, ziet een stel auto's en weet gelijk dat er iets valt te zien. Zo krijg je een beetje het 'Beekse Bergen' gevoel. Als je achter een Nissan staat met een stel japanners die je het zicht op een stel leeuwen belemmeren, dan baal je wel...Het blijft echter een gaaf park en er zijn genoeg alternatieve routes om echt te genieten van de natuur. DWZ in het laagseizoen..

Een kudde buffels


Een braaiende Amsterdamse Aussi. Yo, dont mess with my Boer-worst....


Na Kruger zijn we teruggereden via Pelgrim's Rest en Blyde River Canyon (de drie na grootste canyon ter wereld) om te overnachten in Dullstroom. De naam zegt het al: dull, saai. Maar de omgeving maakt alles goed: het is behoorlijk verslavend om hier te rijden: niemand op de weg, slingerende wegen, bergpassen, stijle afdalingen en adembenemende landschappen. Voor alle motorrijders: jullie moeten hierheen before you die. Na zes dagen Don gingen we met z'n tweetjes weer verder naar Drakensberg: waarschijnlijk één van de spectaculairste berggebieden van Zuid-Afrika. Het dak van Zuid-Afrika. De bergketen loopt over een lengte van 1000 kilometer van het zuidwesten naar het noordoosten, met een bocht naar het noordwesten die de grens vormt tussen Lesotho en Zuid-Afrika. De bergketen scheidt de provincie KwaZoeloe-Natal van de provincie Vrijstaat. We zijn hier drie dagen gebleven en hebben de Gxalingenwa-trail gelopen. Deze duurt ongeveer zes uur (wel goed aangegeven dit keer ;-) en loopt langs kliffen, watervallen en alles wat je maar wilt. Op 13/11 hebben we Sani-pass tour gedaan. Het is een kronkelende, zeer enerverende weg naar het koninkrijk Lesotho. Je gaat met een landrover naar Lesotho toe, ontmoet de plaatselijke bevolking, picknickt op het hoogste punt van Zuid-afrika, drinkt bier in de hoogstgelegen pub van Afrika (en die hakt er echt dubbel-keihard in hoor..!!) en leert waarom je hier alleen kunt komen met een four-wheel drive.. Echt ruig terrein.

Sani-pass op de grens van Zuid Afrika en Lesotho.


Op het dak van Zuid-Afrika


Na Drakensberg realiseren we ons dat we weer richting Capetown moeten rijden: We overnachten in East-londen en in Buffalo's Bay en doen er die dagen over om weer in Kaapstad te komen waar we ons nu voorbereiden op Vietnam. De lange weg van Oost naar West is een echte Drivers Skills test: vanaf Port Elizabeth (PE) zijn de wegen uitstekend maar van Durban via East-londen naar PE is het echt oppassen geblazen met 'mad truckers', ezels op de weg die je met een kleine 130 op de plank moet zien te ontwijken, overstekende schilpadden (en geen kleintje die je makkelijk kan platrijden), kamikaze inhaalmanoevres etc. Een jongetje stak eens plots de weg over en ik kwam letterlijk met rokende banden nog geen meter voor hem tot stilstand. Met het hart in mijn keel deed ik het raam open. Hij glimlachte, verontschuldigde zich en wou een schildpadje redden dat ik vanuit de verte aanzag voor een stuk karton. Helene is bijna op een ezel geknald en ik ben door een gestoorde vrachtwagenchaufeur bijna van de weg gedrukt terwijl ik hem op een tweebaans aan het inhalen was. Ook weer vol op de rem, toeteren en het bekende vingerwerk. Levensgevaarlijk en dan rijden wij nog rustig: het merendeel doet makkelijk 180 in de afdalingen (bocht of geen bocht). Enfin, zoals de Afrikaanse boers zeggen. Dyt is Suid-Afrika oke (oke is gozer).. Yeah hell right pak een brandy, gooi die geelbek op die braai, pak die dop (borrel) en eat droë wors..!!!!


22-10 - 29-10 Verdwaald in de bossen en bijkomen in surfersdude-town Jeffreys Bay

Via George vervolgen we de adembenemende Garden's route richting Knysna, een prachtig stadje aan een lagoon en vlak aan zee. Een echte aanrader: het is echt gezellig, veilig en er zijn heel veel activiteiten die vanuit hier worden georganiseerd, We verblijven drie dagen in Buffalo's Bay (Buffelsbaai)wat er vlak naast ligt, in een tof hostal aan het strand waar veel jongeren blijven hangen. Een beetje roots, een pooltafel, een goede bar, braai en het strand op loopafstand en voila alle ingredienten voor een topverblijf. Johan, de manager is sympathiek en adviseert ons leuke wandeltochten in de bossen. Op 24 october vertrekken we vroeg samen met Johanna, een Engelse uit Londen, de bergen in voor wat een relaxte trekkingtocht had moeten worden. Het werd een slijtageslag: na uren te hebben gelopen was er geen bordje meer te bekennen en na meerdere splitsingen waren we compleet de weg kwijt. Je kan hier uren dwalen zonder iemand tegen te komen en het werd langzaam donkerder. Ik moet toegeven dat ook ik weinig zin had om de koude nacht door te brengen in de bossen met slechts een t-shirt met oevral om je heen hongerige baboons. (we leken er al behoorlijk op na 8 uur lopen). We liepen nog een uur stug door hopende op een huisje of iets dergelijks maar kwamen in de schemering niks meer tegen. Lichte paniek. Toen we een kleine twintig minuten hadden uitgerust en de nacht ons langzaam overviel hoorden we in de verte een geluid dat leek op een wandelaar. Het bleek een engel te zijn in de vorm van een mountainbiker: David de Mountainbiker. Hi THERE. What the hell are you guys doing here??? David blijkt dit afgelegen pad dagelijks te rijden en vertelt ons dat we 30km van ons oorspronkelijke startpunt zijn afgedwaald. No worries, I ride this path everyday. Pfff well no shit David. DANKIE. So where you guys from anyway...en zo daalden we met hem de inmiddels pikdonkere bossen weer in. Om een lang verhaal kort te maken: via hem komt Johan van ons Backpackers hostal ons oppikken en brengt ons naar onze auto (rond elf uur `s avonds schuiven we aan bij het haardvuur van ons hostal met een koude Windhoek lager en gedroogd Biltong vlees) haha.

Hier nog een video (hopelijk hebben jullie alle plug-ins om deze af te spelen want hij komt niet van You-tube) van de afdaling van de Swartbergpas op 17-10 met onze gehuurde mountainbikes: (oma: u hoeft alleen maar op PLAY > te drukken ;-)



Op 25-10 eindelijk de knoop doorgehakt en een vette tent gekocht om te kunnen camperen in de vele restcamps, campings en hostals die het geen probleem vinden als je je tentje opzet op hun terrein. Echt spotgoedkoop: rond 6/7/8 euriebeuries heb je al een plekje voor een nacht. We proberen de tent uit in Nature's Valley, een kleine 100 kilometer verderop: dit is gelijk een goede relatietest maar ook deze doorstaan we min of meer glorieus. De tent staat wat scheef en niet helemaal strak maar what the heck right? Kamperen in Zuid-Africa is geweldig: net als de hostals zijn de faciliteiten op de campings minstens net zo goed dan niet beter als in Italie, Frankrijk etc. Bovendien word je getrakteerd op allerlei nachtelijke geluiden van de plaatselijke wildlife scene. Dus: geen eten in je tent achterlaten anders vind je deze in falrden gescheurd weer terug. Nature's valley ligt op een droomlocatie, in een bebosde vallei aan een tropisch strand waar je perfect kunt zwemmen. Maar het kan nog beter. Bijvoorbeeld in Stormrivers Mouth (Storm rivier), daar klappen we het tentje uit (27-10) op een grasveldje op de kliffen uitkijkende op de woest uiteenspattende golven. Check hier het uitzicht vanuit ons tentje.



De dag daarna rijden we door en verblijven twee dagen in Jeffrey's Bay (28 + 29 oktober) van waaruit ik nu de blog bijwerk. Dit is Amerikaans aandoende surferstown. Het ligt in een baai waar vele surfers de supertube proberen te surfen (een golf met een hoge moeilijkheidsgraad die ideaal is voor gevorderden). Hier doen we het wat rustiger aan: lezen, zwemmen etc...Ook zetten we tent op aan het strand. Morgen naar het Addo Elephant park waar we gaan jagen op olifanten. (er is hier een echte plaag dus help ik graag een handje mee om de boel schoon te houden - ik heb inmiddels mijn vergunning geregeld...Echt iets waar ik naar uitkijk...!!!!!) Wordt vervolgd.


16/10 t/m 21/10

Even een snel berichtje vanuit George voor het slapen gaan. We hebben onze City golf flink laten tuffen en hebben tot en met 21 oktober bijna 1300 kilometer afgelegd. De afgelopen dagen verbleven we in Oudtshoorn (2 dagen) en Beaufort West (4 dagen). Oudtshoorn is een gezellig plaatsje vol met struisvogelhouderijen en ligt in een vallei net achter de Swartbergpas. Deze pas zijn we ook met de mountainbike afgedaald terug naar Oudtshoorn (45 KM). We werden op 1300 meter gedropt door een busje en vervolgens heb je de hele dag om terug te komen in het dal. Onderweg kom je langs de spectaculaire Cango Caves waar je een gidstour kunt volgen.

In Beaufort West verbleven we bij vier dagen bij Anneli en Johan Grimbeek, vrienden van Helene, echte Afrikaanse boers die op een afgelegen boerderij leven. Een prachtige locatie midden in het Afrikaanse platteland. Zij hebben er een schapenhouderij met een gigantische lap grond waar je in Nederland biljonair voor moet zijn om het te kunnen veroorloven: 3700 hectare. En wat een ontvangst: om twee uur al ontvangen met brandy, bier en biltong (gedroogd vlees). Johan zat in het Blue Bull tenue klaar (rugby team) en schoof me een flink glas Brandy toe: zo en dan nu lekker indrinken voor het Boers feest diezelfde avond.



In een dorpstent met lokale artiesten die allen een repertoire hits zongen in het Afrikaans. Denk niet dat je alles kan volgen in het Afrikaans want Nederlands is toch echt anders. Hier het refrein van de plaatselijke tophit:

Knyp twee balle vas tussen jou bene
met jou hande en jou knee op die stene
trek af jou broek en brul
as jy wil
solank jy net leeuloop

tennisballe krieketballe snoekerballe as jy wil.

My boetie Brollocks wou die leeuloop uittraai
by n spitbraai
ek staan eenkant en ek kou aan n garage pie
toe ek omdraai staan die sabc daar en wil dit uitsaai

Iedereen zingt dat in volle borst mee, braait en drinkt. Het werd een latertje: 1 van de maten van Johan had iets te diep in het glaasje gekeken en heeft ergens in de goot geslapen en kwam de volgende morgen pas aan op de farm maar dan wel zonder mobieltje en portemonnee. Ja zei hij met een big smile: this is South Africa !!!

Met z'n allen in die BAKKIE op weg naar het plaatselijke Boersfeest.


De volgende dagen hebben de omgeving verkend (Karoo National park was een beetje teleurstellend omdat we maar weinig wilde dieren tegenkwamen. De plaatselijke neushoorns hadden er die dag geen zin in en verstopten zich in de bosjes. Al wat we zagen waren verdwaalde springbokken en een schildpad. En struisvogels natuurlijk maar die hebben we nu wel gezien. Big deal ;- Ach en vergeet ik bijna nog de Baboon apen met hun lelijke rode kont). Verder hebben we ons aangepast en hebben we alles gedaan wat de lokale Boers ook doen: met de jeep door hun gigantische land crossen, geoefend met shotguns en rifles (video en enkele shoc-pics volgen...!!) en gebraait, gebraait en gebraait.... Anneli en Johan as jy dit lees: DANKIE VIR die leuke tyd !!!!!!!





12-10 t/m 15/10
Het is tijd om Kaapstad te verlaten en wat is een betere manier dan een autootje te huren en de prachtige Garden route te rijden. (deze gaat van Kaapstad naar Port Elizabeth) De auto die we huren is een classic VW city golf (we houden het budget) die bergopwaarts nauwelijks sneller kan dan 80 km/h. Een lekkere tuffer en een pruttelende slurper. Ja pa en ma: dit was in jullie tijd nog een lux wagentje. Het is de eerste keer dat ik links rijd en dan is het Kaapstad-verkeer een snelle leermeester. Volle concentratie vooral bij kruisingen en rotondes want mijn instinct wil naar rechts. Ik had al een geoefend om links te rijden tussen Amsterdam en Haarlem en dat viel me toen zwaar tegen.!!! Hier valt het eigenlijk best mee.

Life is a beach en dus volgen we de kustlijn richting Kaap de goede hoop om daar te trekken door het prachtige park. Je kan daar niet te snel rijden anders rij je Baboons plat (aapjes. Alhoewel dat kunnen flinke beesten zijn) of anders steekt er wel een struisvogel over en die wil je niet tegen je voorruit hebben. In het Visitor`s Centre gepraat met een oude vrouw die al haar hele leven bezig is met een boek te schrijven over de geschidenis van het Kaap de goede hoop-schiereiland. Ze beweert stellig dat de portugezen niet de eersten waren die voet aan wal zetten maar dat ze bewijs heeft dat de Venecianen nog veel eerder waren. Ze onderbouwt haar stelling met schreven die ze zou hebben gevonden, en door de analyse van schipwrakken die duidelijk niet van portugese origine waren. Zeer merkwaardig. Zo wordt door iedereen tegengewerkt omdat niemand er natuurlijk op zit te wachten om alle geschiedenisboeken te herschrijven.



Teruggereden en overnacht in Simon's Town in alweer een lawaaiig hostal met nu een bezopen Engelse schorre vrouw die tot drie uur op het balkon stond te bleren. Na een 'could you keep your bloody noise down' ging het wel weer. Op de Boulders Beach kun je hier Pinguins kijken.

Na Simon's Town door naar Hermanus, het walvissen-mekka van de wereld. Tientallen liggen hier vlak voor de kust en trekken massa's touristen aan. Het spectaculairste is natuurlijk als die beesten met hun volle gewicht omhoogspringen en weer in het water vallen (breaching). Hieronder een foto (na lang wachten) van zo'n waterballet.
In de 'zoete inval' lodge een relaxte kamer gehuurd voor twee nachten: met oude nederlandse schilderijen en klompjes aan de wand. Feels like back home!! Er stond zelfs een pot pindakaas op de tafel..We hadden trouwens nooit verwacht dat de nederlandse invloed zo sterk nog is vertegenwoordigd.





15/10: en route naar Mosselbaai waar we in een trein overnachten die is opgebouwd tot hostal. Op het strand. To be continued.......

--------------------------------------------------------------
Hallo Nederland..

6/10 tm 11-10
Ik weet via vertrouwelijke bronnen dat het ook fraai nazomer weer is geweest in Nederland. In Zuid Afrika lopen de temperaturen langzaam op na een paar bewolkte dagen. De lente barst los !! De British Airways vlucht naar Kaapstad verliep op rolletjes en rond half acht `s ochtends 7 oktober landden we op Kaapstad waar we een paar dagen in het Capetownbackpackers hostal verblijven. Een grote kamer net onder de receptie en bar met elke avond snoeiharde muziek tot elf uur. De bedden trillen op het ritme van de bas en de spiegel valt naar beneden op de ' Sexy bag YEAH' van Timberland. Ok even wennen, het beste is gewoon naar boven en een biertje bestellen en meedansen ;- Omdat het hostal verbouwt wordt, wordt er bovendien al vanaf zeven uur geboord, gehamerd en geschreeuwd. In het Afrikaans welteverstaan. Dat ies nog moeilik te begrijpe .... Voor de rest is het heel gezellig. Niet zeuren want morgen hoeven we niet te werken ;-)

De eerste dagen hebben we Capetown verkend. Dat wil zeggen in de wijken waar je veilig kan gaan en staan want in de Townships begeef je je niet zonder gids of Afrikaanse vriend. Het is een echte meltkroes van nationaliteiten en je hoort echt alle talen op straat: Engels, Afrikaans, Xhosa etc. De sfeer is geweldig en je voelt je gelijk thuis. Ons hostal is vlakbij Long street, dé uitgaansstraat van Kaapstad.

Op 9-10 wilden we Tablemountain (tafelberg) beklimmen maar er hing nog wat bewolking rond de top dus probeerden we een wat makkelijkere categorie: Lionshead: een imposante enorme rots die je overal vanuit de stad kunt zien liggen. Na anderhalf uur klimmen is het resultaat echt fantastisch: uitzicht over de hele stad, de Atlantische oceaan en in de verte kleine stipjes in de zee: walvissen!! Tablemountain is ook erg tof om te beklimmen maar het wemelt op de paden van puffende nederlanders en 'sun-burned' engelsen die de klim toch een tikkie hebben onderschat. Erg vermakelijk.



De excursie naar Robben eiland is natuurlijk een must. Het eiland waar Nelson Mandela 20 opgesloten bleef in een piepkleine cel is erg indrukwekkend. (verder verbleef hij nog 7 jaren in andere gevangenissen). Het gedeelte van de tour in het gevangenissencomplex zelf wordt gegeven door Ntando Mbatha, zelf ook ex-gevangene. Het brute regime in deze complexen moet heel erg geweest zijn en je krijgt enkel meer respect voor de grootsheid van Mandela die geen wrok koesterde maar opriep tot verzoening na zijn vrijlating.



Morgen huren we een auto voor drie weken en verlaten we Kaapstad om echt te gaan touren..(Gardens Route richting Port Elisabeth).Misschien dat we dan eindelijk een beetje rustig kunnen slapen ;-)......